„W niektórych redakcjach Legis Salicae spotykamy wtrącone wyrazy w języku starogermańskim poprzedzone skrótem „in malb" (in malbergo, in mallobergo), stąd przyjęta w nauce ich nazwa glosa malberska. Wyrazy te miały ułatwić zrozumienie tekstu łacińskiego, w którym Lex Salica. podobnie jak inne prawa szczepowe na kontynencie, była spisana.
Przepisy zawarte w Lex Salica są bardzo kazuistyczne i nie wykazują, jak już wspomniano, wpływu prawa rzymskiego oraz hrześcijaństwa. Dotyczą one głównie prawa karnego oraz prosowego, a także prawa rodzinnego i spadkowego. Lex Ribuaria, spis prawa szczepowego Franków rypuarHkich powstał w czterdziestych latach VIII w., ale najwcześniejszy z zachowanych rękopisów pochodzi z początku IX w. Lex Ribuaria jest w dużej części przeróbką Legis Salicae, wykazuje Jednak w niektórych tytułach silniejszy wpływ postanowień królewskich. Zaznacza się tu też pewne oddziaływanie prawa rzymskiego. Co do treści, to nie odbiega od treści prawa salickiego. Szereg postanowień Legis Ribuariae został zmieniony przez kapitularz wydany przez Karola W. (Capitulare Legi Ribuariae odditum).
Lex Francorum Chamaworum, krótki (48 artykułów liczący) upis prawa zwyczajowego Franków chamawskich zamieszkałych nad dolnym Renem i rzeką Yssel (Ijsel), sporządzony został za czasów Karola W. przypuszczalnie z inicjatywy wysłanników królewskich, a ustalający pewne odrębności prawa zwyczajowego na terytorium Franków chamawskich. Pomniki prawa szczepowego szczepów północnogermańskich L e x Saxonum. Po pokonaniu Sasów wydał Karol W. w r. 782 kapitularz (Capitulatio de partibus Saxoniae) zawierający surowe przepisy, mające na celu utrwalenie władzy królewskiej i chrześcijaństwa oraz zwalczanie pozostałości pogaństwa na podbitym obszarze. Łagodniejsze przepisy zawiera kapitularz wydany w r. 797 na sejmie w Akwizgranie, na którym obok możnych panów frankońskich, duchownych i świeckich, v.zieli również udział Sasi z różnych części terytorium saskiego. Również na sejmie w Akwizgranie w r. 8023 wydany został spis prawa saskiego l.ex Saionum (zawierający 66 artykułów), będący pewnego rodzaju uzupełnieniem ustaw z r. 782 i 789. Co do treści jednak przedstawia się Lex Saxonum w większości jako zebranie postanowień rozpowszechnionych w szczepie saskim.“(15)